Biheldon Wewnętrzny środek przeciwpasożytniczy dla psów i kotów - 10 tabletek
Układ trawienny

Biheldon Wewnętrzny środek przeciwpasożytniczy dla psów i kotów - 10 tabletek

18,60 zł
Zobacz ofertę w sklepie →

Link prowadzi do sklepu partnerskiego (liki24.pl). Możemy otrzymać prowizję.

OŚWIADCZENIE O SUBSTANCJACH CZYNNYCH I INNYCH SKŁADNIKACH Kompozycja: Jedna tabletka 600 mg zawiera: Substancje czynne: Prazikwantel 50,00 mg Pamoinian pyrantelu 150,00 mg WSKAZANIA Produkt wskazany jest w leczeniu nicieni i tasiemców u psów i kotów wywołanych przez dorosłe i młode postacie Echinococcus spp., Taenia spp., Dipylidium caninum, Diphylobotrium erinacei, Mesocestoides corti, Toxocara caniș, Toxascaris leonina, Ancylostoma caninum, Ancylostoma tubaeforme, Uncinaria stenocephala. PRZECIWWSKAZANIA Nie stosować w przypadku nadwrażliwości na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Produktu nie należy podawać szczeniętom poniżej 4 tygodnia życia i kotom poniżej 6 tygodnia życia. DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE Bardzo rzadko podczas podawania prazykwantelu mogą wystąpić wymioty, anoreksja i biegunka, jednak bez poważnych konsekwencji. Psy bardzo dobrze tolerują embonian pyrantelu, nawet w przypadku wielokrotnych dawek, dlatego nie występują żadne działania niepożądane. GATUNKI DOCELOWE Psy i koty. DAWKOWANIE DLA KAŻDEGO GATUNKU, DROGA(I) PODANIA I SPOSÓB PODANIA Produkt podaje się doustnie w następujący sposób: - Psy: 1 tabletka/10 kg masy ciała - Młode koty: ¼ tabletki/zwierzę - Dorosłe koty: ½ tabletki/zwierzę Zabieg wykonuje się 3-4 razy w roku. ZALECENIA DOTYCZĄCE PRAWIDŁOWEGO PODANIA Aby zapewnić prawidłową dawkę, masa ciała zostanie określona tak dokładnie, jak to tylko możliwe. CZAS OCZEKIWANIA To nie jest tak. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI PRZY PRZECHOWYWANIU Przechowywać poza zasięgiem dzieci. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C. Chronić przed światłem. Przechowywać w suchym miejscu. OSTRZEŻENIA SPECJALNE Należy unikać następujących praktyk, ponieważ zwiększają one ryzyko rozwoju oporności i ostatecznie prowadzą do nieskuteczności leczenia: - częste i powtarzalne stosowanie środków przeciwpasożytniczych z tej samej klasy przez długi okres czasu, - niedodawkowanie, które może wynikać z niedoszacowania masy ciała zwierzęcia. Osoby ze znaną nadwrażliwością na którykolwiek ze składników produktu powinny unikać kontaktu z nim. W przypadku przypadkowego połknięcia produktu lub wystąpienia alergii spowodowanej kontaktem ze skórą, należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską i pokazać lekarzowi ulotkę dołączoną do opakowania lub etykietę. Nie ma przeciwwskazań do stosowania produktu w okresie ciąży i/lub karmienia piersią. Nie podawać jednocześnie z produktami zawierającymi piperazynę, ponieważ działanie przeciwrobacze pyrantelu i piperazyny może być antagonistyczne. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami cholinergicznymi może powodować toksyczność. Nie odnotowano żadnych reakcji toksycznych w przypadku przedawkowania. SZCZEGÓLNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE UTYLIZACJI NIEZUŻYTEGO PRODUKTU LUB ODPADÓW, JEŚLI TAKIE POWSTAŁY Niewykorzystany produkt leczniczy weterynaryjny lub odpady powstałe w wyniku stosowania takich produktów należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami. DATA OSTATNIEJ ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU ULOTKI 15. INNE INFORMACJE Właściwości farmakodynamiczne Prazikwantel Prazikwantel działa poprzez spastyczne porażenie układu nerwowo-mięśniowego tasiemców oraz poprzez głębokie zmiany strukturalne w skórze pasożyta. Oba procesy zachodzą równolegle i uruchamiają się bardzo szybko po podaniu prazikwantelu. Prazikwantel szybko przenika do organizmu pasożyta, nie ulegając metabolizmowi. Wykazano, że prazikwantel hamuje aktywność reduktazy fumaranowej w błonie miofibrylowej i synapsach nerwowo-mięśniowych, a to hamowanie powoduje zaburzenie metabolizmu węglowodanów i transportu glukozy przez skórę, co prowadzi do paraliżu i śmierci pasożytów. Pamoinian pyrantelu Jego działanie jest podobne do działania lewamizolu, morantelu i dimetylokarbamazepiny. Wyjaśnia to działanie spazmogenne, które jest 100 razy silniejsze niż działanie acetylocholiny w mięśniach pasożyta. Hamuje aktywność cholinoesterazy. Nadmierne nagromadzenie acetylocholinoesterazy w synapsach nerwowo-mięśniowych prowadzi do trwałej depolaryzacji błon i zablokowania przekazywania impulsów nerwowych, co prowadzi do