NORMOSTOP 50 MG 12 TABLETEK POWLEKANYCH (AL/AL)

DZIAŁANIE I MECHANIZM [LEK PRZECIWALERGICZNY], [ANTYGONISTKA HISTAMINY H1]. Dimenhydrynat to ekwimolekularny kompleks difenhydraminy i pochodnej teofiliny, 7-chloroteofiliny. Difenhydramina to pochodna etanoloaminy, która kompetycyjnie, odwracalnie i nieswoiście blokuje receptory H1, zmniejszając ogólnoustrojowe działanie histaminy. Powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i zmniejszenie ich przepuszczalności, zmniejszając zaczerwienienie i obrzęk związane z alergiami. Częściowo łagodzi objawy związane z procesami alergicznymi, takie jak zaczerwienienie oczu i przekrwienie błony śluzowej nosa. Wykazuje również łagodne działanie rozszerzające oskrzela i zmniejsza swędzenie skóry. Dimenhydrynat jest nieswoistym antagonistą H1, co oznacza, że ​​może również antagonizować inne receptory, takie jak ośrodkowe i obwodowe receptory cholinergiczne. Przekraczając barierę krew-mózg i blokując receptory H1 i muskarynowe, wywołuje sedację, ale łagodniejszą niż ta wywoływana przez etanoloaminy. - [MUSKARYNOWY ANTAGONISTA CHOLEVERIGIC (M)], lek przeciwwymiotny. Dimenhydrynat jest nieswoistym antagonistą zdolnym również do blokowania innych receptorów, takich jak ośrodkowe lub obwodowe receptory muskarynowe. Blokada receptorów H1 i ośrodkowych receptorów cholinergicznych może wywierać działanie przeciwwymiotne, chociaż nie jest to w pełni zrozumiałe. Wykazano, że lek ten jest zdolny do hamowania stymulacji przedsionkowej, przede wszystkim hamując bodźce generowane w układzie otrzewnej, a w wyższych dawkach, w kanałach półkolistych. Po dalszym stosowaniu zaobserwowano tolerancję na działanie przeciwwymiotne. OSTRZEŻENIA SPECJALNE - Dimenhydrynat może maskować działanie ototoksyczne niektórych leków, dlatego zaleca się okresową ocenę funkcji akustycznych u pacjentów leczonych tymi lekami. - Przed zastosowaniem leku u pacjentów z wymiotami o nieznanej przyczynie zaleca się wykluczenie zapalenia wyrostka robaczkowego. - W przypadku fali upałów zaleca się monitorowanie nawodnienia pacjenta, zwłaszcza jeśli pacjentem jest małe dziecko, osoba starsza lub osoba z poważną chorobą. Ze względu na działanie przeciwalergiczne tego leku, może on dawać fałszywie ujemne wyniki testów skórnych na nadwrażliwość na ekstrakty antygenowe. Zaleca się przerwanie stosowania tego leku co najmniej 72 godziny przed badaniem. PORADY DLA PACJENTA - Podawać w momencie wystąpienia objawów, z posiłkiem, aby zmniejszyć dyskomfort żołądkowy. U osób wrażliwych lek można podać 1-2 godziny przed podróżą. - Podanie leku można powtórzyć w trakcie podróży, pod warunkiem przestrzegania odstępów między dawkami i nieprzekroczenia maksymalnej zalecanej dawki. - Pacjentom poddającym się leczeniu lekami uspokajającymi nie zaleca się samodzielnego stosowania produktów zawierających dimenhydraminę bez konsultacji z lekarzem. - W trakcie zabiegu zaleca się unikanie ekspozycji na słońce. - O wszelkich przewlekłych schorzeniach, na które cierpi pacjent, należy poinformować lekarza przed rozpoczęciem leczenia. - Podczas stosowania tego leku należy unikać narażenia na działanie skrajnych temperatur; należy przebywać w chłodnym otoczeniu i dbać o odpowiednie nawodnienie organizmu. Ten lek może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Unikaj prowadzenia pojazdów, dopóki nie upewnisz się, że lek nie wywiera na Ciebie znaczącego wpływu. PRZECIWWSKAZANIA - Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników leku. Mogą wystąpić reakcje krzyżowe z innymi lekami przeciwhistaminowymi; dlatego nie zaleca się stosowania leków przeciwhistaminowych H1 u pacjentów, u których wystąpiła nadwrażliwość na którykolwiek ze składników tej grupy. - [KRYZYS ASTMATYCZNY]. Według niektórych autorów dimenhydrynat może zaostrzać astmę; dlatego nie zaleca się jego stosowania w trakcie ostrego ataku. - [PORFIRIA]. Stosowanie leków przeciwhistaminowych H1 wiązało się z występowaniem ataków porfirii; dlatego nie są one uważane za bezpieczne u tych pacjentów. WIEK ZAAWANSOWANY Osoby starsze są bardziej wrażliwe na działania niepożądane leków przeciwhistaminowych, takie jak zawroty głowy, ospałość, splątanie, niedociśnienie tętnicze i nadpobudliwość, a także na działanie antycholinergiczne (suchość w ustach, zatrzymanie moczu, wytrącanie się jaskry). Leki przeciwhistaminowe można stosować u pacjentów powyżej 65. roku życia, należy jednak zachować szczególną ostrożność. Jeśli działania niepożądane utrzymują się lub są ciężkie, należy przerwać leczenie. WPŁYW NA JAZDĘ - Może znacząco upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów z powodu senności lub spowolnienia czasu reakcji. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, dopóki nie upewnią się, że lek nie ma na nich negatywnego wpływu. CIĄŻA