SALWAKOLINA 2 MG 20 TABLETEK

DZIAŁANIE I MECHANIZM - [LEK PRZECIWBIEGUNKOWY], [AGONIST OPIOIDOWY (MU)]. Pochodna petydyny. Agonista receptora µ-opioidowego, który hamuje uwalnianie acetylocholiny i prostaglandyn w splocie mięśniowo-jelitowym Auerbacha, zmniejszając perystaltykę jelit. Zmniejszając pasaż jelitowy, wspomaga wchłanianie wody i elektrolitów, zmniejszając częstotliwość i objętość wypróżnień oraz zwiększając ich lepkość. Wywiera również pewne działanie przeciwwydzielnicze. Ponadto zwiększa napięcie zwieracza odbytu, zmniejszając nietrzymanie moczu. SENIORÓW Odwodnienie w połączeniu z biegunką zdarza się szczególnie często u osób starszych, dlatego też jego skutki mogą być bardzo zróżnicowane. PORADY DLA PACJENTA - Nie zaleca się rozpoczynania leczenia lekiem przeciwbiegunkowym bez konsultacji z lekarzem, ponieważ lek przeciwbiegunkowy może pogorszyć objawy. - Jeśli ostra biegunka nie ustąpi lub nasili się po dwóch dniach leczenia, należy zgłosić się do lekarza. - Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli stolec jest czarny, oleisty, cuchnący lub zawiera krew, śluz lub ropę. Należy również zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpi gorączka powyżej 38°C u dzieci lub 38,5°C u dorosłych, a także jeśli wystąpi ból brzucha, który nie ustępuje po wypróżnieniu. PRZECIWWSKAZANIA - [ALERGIA OPIOIDOWA] lub na którykolwiek składnik leku. Krwawa biegunka wywołana przez inwazyjne mikroorganizmy, takie jak enteroinwazyjne szczepy Escherichia coli, Salmonella (salmonelloza) lub Shigella (szigeloza), lub w przypadku rzekomobłoniastego zapalenia jelit wywołanego antybiotykami o szerokim spektrum działania. W takich sytuacjach nie zaleca się stosowania loperamidu, ponieważ hamując perystaltykę jelit, może on wydłużyć czas kontaktu błony śluzowej jelita z toksynami bakteryjnymi, zwiększając w ten sposób uszkodzenia. W przypadku biegunki bakteryjnej czasami konieczne może być zastosowanie antybiotyków. • Sytuacje, w których należy unikać zahamowania perystaltyki, takie jak zaparcia, niedrożność jelit lub wzdęcia brzucha, ponieważ loperamid może je nasilić. Jeśli którykolwiek z tych objawów wystąpi podczas leczenia biegunki, wskazane jest przerwanie leczenia. CIĄŻA Kategoria B leku dla kobiet w ciąży wg FDA. Badania na zwierzętach z zastosowaniem dawek 30-krotnie większych niż dawka dla ludzi nie wykazały szkodliwego wpływu na płód. Wyższe dawki pogarszały przeżywalność matek i noworodków. Nie przeprowadzono odpowiednich, kontrolowanych badań z udziałem ludzi; dlatego lek ten należy stosować wyłącznie wtedy, gdy niedostępne są bezpieczniejsze alternatywy terapeutyczne. Wpływ na płodność. Wykazano, że loperamid stosowany w dawkach 150–200 razy wyższych niż dawki stosowane u ludzi, zmniejsza płodność zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. FARMAKOKINETYKA Droga doustna: - Wchłanianie: Wchłania się w jelitach, a jego biodostępność wynosi 40%. Ulega metabolizmowi pierwszego przejścia. Cmax osiągane jest po 5 godzinach (kapsułki) lub 2,5 godzinie (roztwory). Działanie leku utrzymuje się do 24 godzin. - Dystrybucja: Krąży w postaci związanej z białkami osocza (97%). Z dużym trudem przenika barierę krew-mózg. - Metabolizm: Jest metabolizowany w wątrobie, w wyniku czego powstają nieaktywne metabolity. - Eliminacja: Jest on eliminowany poprzez metabolizm, a metabolity są wydalane z kałem (30% w postaci niezmienionej) oraz w bardzo małych ilościach z moczem (<2%). Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 10 godzin. Część loperamidu wydalona do jelit może ulec wchłonięciu zwrotnemu, co skutkuje recyrkulacją jelitowo-wątrobową. Farmakokinetyka w sytuacjach szczególnych: - Niewydolność wątroby: W przypadku niewydolności wątroby metabolizm loperamidu może być zmniejszony, co powoduje zmniejszenie klirensu wątrobowego. WSKAZANIA - [BIEGUNKA]. Leczenie objawowe ostrych lub przewlekłych procesów biegunkowych. INTERAKCJE - Cholestyramina. Badania wykazały możliwe hamowanie działania loperamidu, dlatego zaleca się zachowanie odstępów między dawkami. - Środki przeczyszczające: Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leków przeciwbiegunkowych, takich jak loperamid, ze środkami przeczyszczającymi zwiększającymi objętość stolca, takimi jak babka płesznik, metyloceluloza, agar lub guma sterculia, ponieważ ich jednoczesne stosowanie może powodować niedrożność jelit, co może mieć poważne konsekwencje dla pacjentów. - Rytonawir: możliwe zwiększenie stężenia Cp loperamidu. Ostrożnie. - Sakwinawir: Możliwe obniżenie Cp sakwinawiru z ryzykiem zmniejszenia aktywności przeciwwirusowej. - Teofilina.